Pierwsza firanka

... a właściwie zazdrostka. Były dwie opcje: przedłużę do góry i będzie taka krótsza firanka, albo zostanę przy oryginalnym wymiarze i będzie zazdrostka. Wybrałam to drugie. Co prawda nie posiadam jeszcze tego pałąka do zazdrostki na oknie, ale mam nadzieję, że niedługo się dorobię :) Ogólnie kupiłam za mało kordonka na tę firankę, po czym poszłam dokupić do pasmanterii, w której kupuję od zawsze, ale.... pracuje tam pani, która pracuje chyba za karę... Zawsze ma minę pt. "po co przylazłaś?", ale za to towar ma w rozsądnej cenie.... Poprosiłam o ten kordonek co poprzednio, wzięłam nawet firankę ze sobą, żeby grubość nitki porównać... i co?? Nowa nitka okazała się nieco grubsza... Zdołowało mnie to strasznie, szkoda mi było mojego czasu, a spory fragment już wydziergałam. Zakończyłam, obrobiłam i wisi. Na razie tylko do zdjęcia przywiesiłam w kuchni na karniszu. 

Strasznie mi się podoba ten wzór, strasznie chciałam mieć tę zazdrostkę w kuchni. I mam. I przechodzę na zakupy w internecie. 

Pamiętajcie, że dziś Światowy Dzień Zwierząt!!
Pozdrawiam :)

Recykling.

Staram się odwiedzać Wasze blogi regularnie. Często piszę, że są one (i Wy też) inspiracją i dla mnie. Widzę u was tyle pięknych rzeczy, tyle mnie zachwyca i wiele chciałabym się nauczyć. Już dawno spodobała mi się papierowa wiklina, przyglądałam się cudom jakie można stworzyć na przykład na blogu Ines no i wielu innych. A że ja praktyczna jestem postanowiłam gazet trochę uzbierać i poskręcać papierowe rurki, pomyślałam sobie o pudełeczkach i koszyczkach jakie widziałam na blogach. Gazet uzbierałam całą reklamówę ( u mnie w pracy stos gazet ląduje codziennie w śmietniku, dobre duszyczki odkładały je dla mnie na kupkę :)). Ponad pół roku zabierałam się do skręcenia pierwszej rurki..... Ja to mam ogon!! Taki typ... U mnie wszystko musi zawsze troszkę poleżeć. A o to moje wypociny z zeszłego tygodnia, ja bardzo proszę, żeby się nie śmiać z krzywizn wszelakich, wszak to pierwsze podejście moje:

Jeszcze nie są pomalowane, muszą zaczekać aż się wybiorę po lakierobejcę, może w przyszłym tygodniu. Mojej mamie podobają się nawet w takim stanie :) Zamówiła sobie takie pudełeczka z pokrywką. 
A ja jeszcze troszkę rurek poskręcam, gazet mam strasznie dużo, skoro już tyle lasów na nie poszło to niech się nie zmarnują :) 

Powoli kończę firankę/zazdrostkę ( bo nie wiem jakie będzie jej ostatecznie przeznaczenie), próbuję nowych rzeczy (coś opornie idzie), ogólnie-  coś się dzieje....

Dzięki, że zaglądacie :) Pozdrawiam gorąco i witam nowe obserwatorki!! 
Buziaki :*

Ciepłe nóżki

Pogoda nas nie rozpieszcza, przynajmniej w moich stronach. Niby 15 stopni, a wiatr taki, że głowę che urwać, zimny jak diabli. w domu - niby ciepło ale już "ciągnie" od podłogi. I w nogi zimno. Dywanów nie posiadam, bo syn alergik (roztocza), gołe podłogi łatwiej w czystości utrzymać.

Tak więc z zapasów wełenkowych wytargałam wełenkę, co ją kiedyś w Kauflandzie zakupiłam za jakieś śmieszne pieniądze, kolor jakiś taki nie mój, ale jakie to ma znaczenie, kiedy tu chodzi o ciepło nóżek!!

Zrobiłam - kapcie na szydełku, wzór/ opis znaleziony U Antoniny ,  wiem, że wiele z Was też już je robiło i wie o co chodzi :)

Wełenka taka sobie, ale cieplutka:

Kapcie - niecałe 2 motki, szydełko nr 3,5:

Oczywiście lekko zmodyfikowane...

Nie chciały ładnie do zdjęć pozować....

A więc kapcie na nogi i do roboty!!

(Smutna pogoda nie nastraja mnie optymistycznie, nie mam weny, a marzę o nowych kolczykach...)

Buziaki!!

Trochę jesiennie

Chłodne ranki i wieczory natchnęły mnie do zużycia resztek kolorowych wełenek, które zalegały mi w koszyku, dlatego poczyniłam taki oto komplecik różowo-fioletowy :

Mitenki pierwszy raz na szydełku robiłam, szydełko nr 3,5

Szaliczek bardzo ażurowy, szydełko również 3,5

Do kompletu pasują latem poczynione kolczyki:

A wszystko jest w moich ulubionych kolorach:) 

Pozdrawiam gorąco!!

..po wakacjach czas powrócić i na bloga :)

... Po takim czasie nie wiem od czego zacząć..... Właściwie od maja zaszło sporo zmian u mnie, w moim prywatnym, osobistym życiu :) Z różnych przyczyn nie mogłam blogować, nie mogłam patrzeć co tam u Was się dzieje.... A jednym z "winowajców" a za razem najmniejszym z rodziny jest mój synuś: 

Obecnie ma 16 tygodni, czekaliśmy na Niego 4 lata.... Aż w końcu udało się :) Czerwiec i lipiec przespałam, od połowy sierpnia jestem w domku, na zwolnieniu.I tak zostanie aż do lutego.  

Robótkowo - też sennie. Aż wstyd się przyznać. Ale wzięłam się już do pracy!! 

Ostatnio powstała serwetka na nowy stół, którego doczekać się nie mogę! A serwetka prosta, zrobiona z końcówek białych kordonków, szydełko nr 1,75, wzór z gazetki Sabrina Robótki Extra 6/2011 :

Mam tylko ogromną nadzieję, że ktoś tu jeszcze zajrzy!!!

Pozdrawiam gorąco :)

Jeszcze kilka broszek :)

Wciągnęły mnie na dobre - broszki :) Miło jest zrobić sobie jakiś przerywnik, a ten broszkowy całkiem mi się podoba. I są naprawdę fajnym upominkiem, bardzo kobiecym upominkiem :)

Takie to moje wypociny.... Pozdrawiam wszystkich tu zaglądających....

Nadal Świątecznie :)

Wszystkim składam trochę spóźnione (lepsze to niż nic!!) najserdeczniejsze życzenia Zdrowych Spokojnych Świąt Wielkanocnych!!

Ale.... Nie było dotąd czasu, żeby pochwalić się świąteczną prywatną wymianką z Kasieńką.

Tematem naszej wymianki nie były jajka, ani wcale kurczaki czy inne zające tylko.... broszki!!

Tak, właśnie broszki, które ostatnio pochłonęły mnie bez reszty :)

Szybciutko się chwalę co też Kasieńka mi wyczarowała:

Piękne broszki na różne okazje :) A oto cała zawartość paczki:

Dla mojego Oskara breloczek samochodzik:

Oskar bardzo dziękuje, bardzo mu się prezent podoba!!

A z mojej strony poleciało:

Trzy różnego rodzaju broszki....

 kartka i słodkości....

Kolejna bardzo udana wymianka!! Kasieńko jeszcze raz dziękuję, buziaki :*:*:*

U mnie wyszło słońce, choć temperatura bliska zeru..... Wierzę, że dzień będzie piękny!!  I Wam również takiego dnia życzę!!